Vijftien jaar inzet ten bate van het Kinderkankerfonds UZ Gent
Benjamin … mijn jongste, mijn mannetje van amper zes, stierf op 17 december 1993, na een lange lijdensweg, aan kanker. Pas drie toen de diagnose gesteld werd, doorliep hij de zware chemotherapie, chirurgie en bestraling met een kracht en moed, die alleen een kind kan hebben. Anderhalf jaar lang was de kinderkankerafdeling van het UZ Gent ons tweede thuis. Hoe raar het ook mag klinken, we voelden er ons veilig en geborgen. Nog eens anderhalf jaar later, wisten wij ons kind terminaal ziek. Na zijn sterven, zocht ik een weg om te leren leven met het immens verdriet. Het Kinderkankerfonds UZ Gent bleek voor mij een doekje tegen het bloeden. Geput uit eigen ervaring, wist ik een beetje steun van harte welkom en de ingezamelde gelden goed besteed.
Tien jaar bloemenverkoop in herinnering aan Benjamin, zeven dichtbundels (pen en papier waren voor mij de geschikte hulpmiddelen om mijn gevoelens te verwoorden), twee reeksen troostkaarten, warme teksten op porselein, drie kunsttentoonstellingen, acties van verenigingen, persoonlijke giften … resulteerden na vijftien jaar belangeloze inzet in een integraal geschonken bedrag van meer dan € 260.000,00 aan het Kinderkankerfonds UZ Gent.
Met dank aan de vele helpende handen en warme harten, voor de gekregen steun, waardering en erkenning tijdens al die jaren.
In warm denken aan Benjamin … mijn jongste, mannetje van zes,
stuwende kracht achter vijftien jaar ‘goed doen’.
Doris |