Jouw geboorte, Benjamin, vandaag negenendertig jaar geleden. Ook toen, een vrijdag de zestiende januari. Jouw verjaardag! Wie had toen kunnen denken, dat die intense blijdschap en dat overweldigend geluk, geen lang leven beschoren zou zijn. Nog geen drie jaar later werden we geconfronteerd met de allergrootste pijn, die je als ouder kunt voelen, de vrees om je kind te verliezen. Nog eens drie jaar later werd die vrees waarheid en zagen we jou sterven. Machteloos keken we toe, hoe jij de strijd verloor niettegenstaande het vele vechten en hoe de dood jou genadeloos tot speelbal maakte.
De dag van jouw geboorte, jouw negenendertigste verjaardag, begon deze morgen bij het wakker worden, met het liedje waarop jij je laatste dansje deed samen met je hartvriendinnetje Julie. Het was Ouderfeest en jullie waren verliefde derde kleuter klassers. Jullie dansten op het liedje: ‘Baby, let your bluejeans talk’. Vanmorgen om acht uur te horen op de radio. Toeval is nooit ver weg! Je voelde je die dag van het ouderfeest niet zo lekker, had overal pijn. Ik zat met andere mama’s aan tafel en uitte mijn bezorgdheid. Ze vonden, dat ik niet zo negatief moest zijn. Ik zweeg, maar mijn hart en hoofd wisten en voelden: de kanker is terug. Sedertdien is jouw dansje met Julie, dat liedje … levenslang onuitwisbaar.
Negenendertig jaar … wie zou je nu geweest zijn? Hoe zou jouw leven verlopen zijn? Net als bij elke mama blijft de dag van jouw geboorte, gebeiteld in hoofd en hart. Unieke herinneringen aan beklijvende momenten. Bij elke ouder, tekent elk kind zijn eigen verhaal in verschillende kleuren. Niemand draagt identieke herinneringen aan dingen gebeurd en gedaan. Het boek geschreven door ons kind, vertelt elk van ons een andere, persoonlijke inhoud. Maar één ding is zeker: de liefde, het graag zien, het houden van … groeit met de jaren en blijft onwrikbaar de tijd trotseren. Gelukkige verjaardag, Benjamin!
je gestorven kind
jarig weten
brengt beelden
op je netvlies gebrand
weer tot leven
geen feest
geen taart
geen geschenken
maar een liefde
in goud gegoten
elk jaar groeiend
tot torenhoog
Doris Dorné – 16 januari 2026
Nog geen reacties