Jaarlijks stip ik de dag aan op de kalender … 12 mei. Geen verjaardag, geen sterfdatum, maar een persoonlijk herinneren van de dag waarop ik in 2003, negentien jaar geleden, door de rechtbank buiten vervolging werd gesteld voor de moord op mijn kind. Het was een zonnige dag, toen ik […]
Even dromen … dat Moederdag vandaag vooral ‘zacht’ mag zijn voor alle mama’s. Een utopie, natuurlijk, want er is heel wat verborgen moederleed in de wereld. Zo’n dertig jaar geleden stond hier een klein jongetje van vier, treurig kijkend naar het geschenkje van broer, met liefde gemaakt op school en […]
Sinds vorige donderdag verdween mijn ziekenhuisbed uit onze woonkamer. Het was de eerste dagen toch weer wat ‘herprogrammeren’. Raar, hoe ‘verandering’ toch snel ‘gewoonte’ wordt. Leek dat bed in het begin een obstakel, dan veranderde dat vlug in ‘luxe’. Eventjes rusten? Geen probleem, het bed stond uitnodigend klaar. Televisie kijken, […]
Vier maanden vooral liggen en zitten, maanden tot veel denken, mijmeren en lezen. Het leidde vaak tot chaos onder mijn hersenpan. Neem nu de laatste dagen: kranten en weekbladen berichten over ‘toxische relaties’. Om paranoïde van te worden! En toch … ik sta er bij stil, stel vast en vraag […]
Pasen … de klokken vlogen op vermeende vleugeltjes, chocoladeloos, terug naar het verre Rome en de Paashaas koos met lege mand haastig het hazenpad richting wie weet waar. Pasen … ik heb er nooit echt iets mee gehad. Geloof in Goede Vrijdag en de wederopstanding van Jezus, het is mij […]
Met een smeedijzeren ‘thuis’, versierde mijn vader ooit de gevel van het toen eigenhandig gebouwd huis te Oostduinkerke. Ik was zes toen we er gingen wonen, acht toen we het al achter ons lieten. De droom van mijn vader, om in ons ‘thuis’ oud te worden, viel aan diggelen door […]
Lieve blezertjes (bloglezertjes), voetje voor voetje, stapje na stapje gaat het hier ten huize, voetje voor voetje, stapje voor stapje, een stukje beter. Dank voor jullie hartverwarmende berichtjes en medeleven. Wees niet bang, echt moeilijk valt het me niet, dit verplicht immobiel zijn. Net zoals toendertijd met Benjamin, een jaar […]
We zijn drie maanden en twaalf dagen ouder, sedert ik een smak in het gras maakte en bijna mijn voet verloor. Drie maanden zit en lig werk later, gaf de voetarts me gisteren de toelating om rustig aan weer te leren stappen. Volgens haar zal het allemaal zichzelf wijzen en […]
Het is des mensen, het vooruitkijken, vooruitzichten stellen. Feestjes plannen, vakanties boeken, reizen uitpluizen, afspreken met vrienden, familiebezoek … de leuke dingen. Maar ook: het afrijden van het gazon, schilderwerken, grote schoonmaak houden, opruimen … ons leven is één groot vooruitzicht. Nu ik al langer dan drie maanden zit en […]
Ter aanvulling op mijn spinsel van gisteren, wil ik het nog even hebben over dokters en verpleging en wel in het bijzonder, over de zorgende handen op de vroegere kinderkankerafdeling 3K6 (nu volledig verdwenen) in het UZ Gent. Ons tweede thuis, zo’n twintig glazen kamertjes, in elk kamertje een kind […]